Globtroter.Org: Podróże. Enoturystyka.strona głównawyślij wiadomośćforum dyskusyjnetapety na pulpit


 

Tajemnice Chartreuse, piwnice Chartreuse, likier Chartreuse, la Grande Chartreuse, Voiron


Chartreuse Diffusion Tajemnice Chartreuse

Konrad Adamski, Agata Dudziak [2008-XI-14]



          Voiron to mała miejscowość we Francji niedaleko Grenoble w departamencie Isere, u podnóża masywu górskiego Chartreuse. Powstaje tu jeden z najbardziej niezwykłych i tajemniczych likierów ziołowych na świecie, produkowany od wieków przez mnichów kartuzów, eliksir długowieczności Chartreuse.
Historia owego trunku od zawsze związana była z Zakonem Kartuzów. Przenieśmy się więc w czasie o ponad 9 wieków, aby poznać dzieje powstania tego zakonu.







Musee de la Grande Chartreuse           Jest rok 1084. Siedmiu wędrowców przemierza dzikie i niedostępne okolice masywu Chartreuse w poszukiwaniu miejsca odosobnienia, gdzie w samotności mogliby oddać się kontemplacji i modlitwie. Ci wędrowcy to św. Brunon z Kolonii wraz z sześcioma braćmi, kierowani przez biskupa Grenoble św. Hugona. Drogę wskazuje im siedem gwiazd na niebie. Wreszcie odnajdują wysoko w samym sercu gór, w zamkniętej ścianami skalnymi dolinie, odpowiednie miejsce - tak odludne, że zwane "pustynią". Postanawiają zbudować tu pierwsze drewniane domki - pustelnie, aby w zupełnej ciszy poświęcić całe swoje życie Bogu. Tym samym dają oni początek przyszłemu klasztorowi la Grande Chartreuse (Wielka Kartuzja), który staje się macierzystym klasztorem nowego zakonu.






Musee de la Grande Chartreuse           W roku 1605 marszałek Francois Hannibal d' Estrees przekazuje mnichom z Klasztoru Kartuzów w Vauvert w Paryżu manuskrypt z formułą Eliksiru Długowieczności. Autor manuskryptu jest nieznany. Przepis jest tak skomplikowany, że przez ponad sto lat zakonnicy wykorzystują go jedynie w niewielkiej części.
Dopiero w roku 1737 udaje się rozszyfrować rękopis aptekarzowi z klasztoru la Grande Chartreuse - bratu Jerome Maubec. Ogranicza on ilość ziół i kwiatów z przepisu do 130 i tworzy eliksir roślinny Elixir Vegetal de la Grande-Chartreuse, mocny 71 proc. trunek produkowany do dziś pod tą samą nazwą. Początkowo bracia sprzedają swój eliksir na targach w okolicy Grenoble i Chambery, gdzie zyskuje on coraz większa popularność jako nadzwyczajny lek na wszelkie dolegliwości.
Eliksir ten staje sie podstawą opracowania zielonego likieru Chartreuse (55 proc.) w roku 1764. Natomiast żółty likier Chartreuse (40 proc.), nieco delikatniejszy i słodszy, zostaje stworzony w roku 1838.



Chartreuse Diffusion           Podczas rewolucji francuskiej prześladowani mnisi muszą opuścić klasztor. Wydaje się, że przepis na eliksir może zostać utracony na zawsze. Kopia rękopisu trafia jednak w ręce aptekarza z Grenoble niejakiego pana Liotarda, a po jego śmierci w 1816 roku powraca ona do klasztoru Wielkiej Kartuzji.
Nie jest to jednak koniec prześladowań zakonników. W 1903 roku kartuzi zostają wydaleni z Francji a ich destylarnia zostaje znacjonalizowana przez francuski rząd. Po wydaleniu z kraju bracia rozpoczynają produkcję likieru w Tarragonie w Hiszpanii. Nosi on teraz nazwę Tarragone Chartreuse.
W latach 1921-1929 przy cichym przyzwoleniu rządu produkują również ten sam likier we francuskiej destylarni w Marsylii.






Chartreuse Diffusion           W tym samym czasie rząd francuski sprzedaje prawa do nazwy "Chartreuse" spółce Fermiere de la Grande Chartreuse. Przedsiębiorstwo to próbuje naśladować produkcję likieru, jednak nie ma on nic wspólnego z prawdziwym Chartreuse.
Od 1927 roku spółka jest na skraju bankructwa, a jej akcje za bardzo niską cenę zostają skupowane przez przedsiębiorców z okolic Voiron, serdecznych przyjaciół mnichów, którzy przekazują je następnie braciom do Tarragony. W ten sposób po blisko 30 latach kartuzi odzyskują prawo do znaku towarowego "Chartreuse".
Zakonnicy wznawiają produkcję likieru w dawnej destylarni w Fourvoirie w pobliżu klasztoru. Ulega ona jednak zniszczeniu przez osuwisko w roku 1935 i produkcja zostaje przeniesiona do Voiron.
Bracia odzyskują swój statut prawny jako rezydenci francuscy dopiero po II wojnie światowej.




Chartreuse Diffusion           W roku 1989 zostaje zamknięta hiszpańska destylarnia w Tarragonie. Dziś jedynym miejscem na świecie gdzie produkuje się likier Chartreuse jest przedsiębiorstwo Chartreuse Diffusion w Voiron oddalone o 25 km od klasztoru la Grande Chartreuse w Saint-Pierre-de-Chartreuse.
Przez te wszystkie stulecia i zawirowania historii udało się utrzymać braciom kartuzom sekretny przepis w tajemnicy. Dziś w jego posiadaniu jest jedynie dwóch mnichów z klasztoru Wielkiej Kartuzji. Sporządzają oni mieszankę 130 ziół, kwiatów i korzeni w jednej z sekretnych sal swojego zakonu. Następnie jest ona przewożona z gór do destylarni w Voiron. W pomieszczeniu, do którego wstęp mają wyłącznie mnisi, mieszanka jest dzielona i poddawana maceracji w alkoholu 96 proc.






Chartreuse Diffusion           Otrzymany ekstrakt ziołowy poddawany jest następnie 8-godzinnej destylacji. Dzięki nowoczesnej technologii bracia mogą kontrolować proces destylacji i decydować kiedy likier będzie rozlany do butelek nie opuszczając swojego klasztoru, przez co mogą jednocześnie pracować i żyć w ciszy, którą wybrali.
Do destylatu dodaje się miód i syrop cukrowy. Chartreuse nie zawiera żadnych kolorantów ani konserwantów. Posiada on naturalny kolor uzyskany z roślin użytych do jego produkcji. Likier starzeje się w piwnicach w ogromnych dębowych beczkach przez wiele lat. Beczki te produkuje się z drewna dębowego pochodzącego z Francji, Rosji i Węgier.
Niezwykła, mroczna piwnica w Voiron ma 164 metry długości i jest największą piwnicą starzenia się likierów na całym świecie.




Chartreuse Diffusion           Dziś likier Chartreuse sprzedawany jest do ponad 100 państw świata. Przedsiębiorstwo w Voiron można nazwać świetnie prosperującą akcją charytatywną, ponieważ zyski ze sprzedaży trunku przeznaczane są na cele dobroczynne i bieżącą działalność zakonu.
Prócz tradycyjnego żółtego i zielonego Chartreuse oraz eliksiru roślinnego mnisi produkują również: Chartreuse VEP żółty (42 proc.) i zielony (54 proc.) produkowane tą samą metodą, ale poddawane dłuższemu okresowi starzenia; Liqueur du 9e Centenaire (47 proc.) stworzony w 900 rocznicę fundacji klasztoru, który cechuje się takimi samymi walorami jak likier zielony, ale jest nieco delikatniejszy; likier Chartreuse 1605 stworzony z okazji 400 rocznicy przekazania rękopisu kartuzom, a także kilka likierów na bazie owoców.





Musee de la Grande Chartreuse           W dzisiejszym świecie pewnie niejedna wielka firma produkująca alkohole miałaby ochotę odkupić sekretną recepturę produkcji likieru Chartreuse. Jednak bracia kartuzi nieugięcie w spokoju i ciszy murów zakonnych strzegą swojej tajemnicy. Oddają swoje życie Bogu i modlitwie, a dla nas produkują ten niezwykły trunek.

Przepis na imitację likieru Chartreuse

Podyskutuj na forum na temat artykułu

Zobacz nowy dział z tapetami na pulpit

Kategorie: nalewki i likiery - piwnice - Francja
.